fic

เป็นอะไรไป...โดนไอ้พวกนั้นเล่นงานมาอีกแล้วรึไงย่ะเกรย์ ......เสียงเบื่อๆของสาวน้อยผมสีสาหร่ายคนนี้ฟังแล้วชวนโมโหอยู่ไม่ใช่น้อยยิ่งตอนเธอกรอกลูกตาสีแดงไปมาแบะปากทำหน้ากวนประสาทอย่างนี้ถ้าเป็นคนอื่นคงจะต่อยเธอไปนานแล้ว... พูดมาก..นี่เธอรู้มั๊ยบ้านเรามันไหม้ไปแล้วนะไอ้พี่บ้า...เกรย์ด่าฉอดๆแบบไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่แล้ว...นายจะทำอะไรต่อล่ะ..น้องชาย...ไลล่าลุกขึ้นความจริงแล้วถ้าพ่อกับแม่หรือเกรย์ตายไปเธอก็ไม่ได้รู้สึกใส่ใจมากเท่าไหร่หรอก*มาบังคับให้ชั้นเรียกแม่ทั้งๆที่ไม่ได้เป็นอะไรกันเนี่ยนะแถมใช้งานหยั่งกะทาสให้เรียกบังหน้าก็พูดมาเถอะว้า~สมน้ำหน้า*ไลล่าคิดอย่างเผ็ดร้อนอ้อ..เกรย์เรียกชั้นไลล่าก็ได้อายุก็เท่ากันแท้ๆไลล่าบ่น ชายหญิงที่เลี้ยงดูไลล่ามานั้นต้องการแค่ให้ดูเหมือนจะเป็นพี่น้องกันจริงๆเท่านั้น...เป็นการลบข้อสงสัยของชาวบ้านว่าทำไมไลล่าถึงได้หน้าตาไม่เหมือนใครเลยในตระกูลไวท์...

เฮ้~เกรย์~นักบวชคนหนึ่งพูดอึ๋ย!!ไลล่าหน้าซีดพลางวิ่งหนีไปหลังโบสถ์โดยลากเกรย์ตามไปด้วยหนีทำไม?เกรย์ถามงงๆนายจะบ้าหรอ..!ก็ในเมื่อบ้านเราโดนไฟไหม้!..นายใช้ White Holeของนายเก็บหลักฐานไปรึยัง?ไลล่าตะโกนอ๋อ..เรียบร้อยแล้วล่ะศพแม่กะพ่อด้วย..ก็ไม่งั้นพี่ต้องถูกคนในหมู่บ้านฆ่าเพราะเข้าใจผิดคิดว่าพี่เป็นพวกนอกรีตแน่ๆเกรย์ตอบชั้นไม่มีศาสนา..แต่ประเด็นมันอยู่ที่ว่าชั้นไม่ใช่คนฆ่าอลิเซีย.. แม่!เกรย์ขัดไม่ใช่แม่ชั้นนี่นา...ประเด็นมันอยู่ที่ว่าชั้นไม่ใช่คนฆ่าอลิเซียหลักฐานคือพลังพิเศษของชั้นคือพลังน้ำ...นายก็รู้นี่ไลล่าพูดเสียงเย็นถะ..ถ้าไม่ใช่เธอแล้วมันใครล่ะ!!เกรย์ตกใจมากชั้นเกรงว่าเรื่องไฟน่ะนะนาย..ชั้น..คนวางไฟบ้านเราเท่านั้นที่รู้..เพราะWhite Holeของนายเก็บหลักฐานไปแล้วไลล่าพูดต่ออย่างหงุดหงิดนายเคยเห็นเบื้องหลังของโบสถ์มั๊ย..ทาส..แรงงาน..สาวก..พวกนักบวชไว้ใจไม่ได้หรอก ไม่จริงเกรย์ค้านนายนี่มัน...พวกคุณหนูที่มีพ่อแม่คอยโอ๋เอาอกเอาใจอย่างนายมันจะไปรู้อะไรได้..นายเคยเห็นแวมไพร์ที่หลังโบสถ์เพราะปีนต้นไม้หลบพระงี่เง่าพวกนั้นมั๊ยล่ะหา!ไลล่าไม่พูดอะไรอีกแล้วเธอทิ้งท้ายชั้นไปล่ะเกรย์วิ่งตามไลล่าไปที่หลังโบสถ์จุ๊ๆ...ไลล่าดึงเกรย์ขึ้นต้นไม้นี่แสดงให้เห็นนะว่านายน่ะไม่ได้อะไรก่ะการฝึกปราบแวมไพร์ของตระกูลนายเท่าไหร่ไลล่าพูด...เธออารมณ์เย็นขึ้นเล็กน้อย...

ต่อตอนหน้าจ๊า

แปะตราโฮมุนครุสแล้วจากปาย~~~

=LiN= lee rans[lirans]

ในเมือง คาบูกิ ประเทศ? ไลล่าเดินเข้าเมืองสบายๆ

ความจริงแวมไพร์เค้าบอกว่ากลัวแสงนี่นา โกหกชัดๆ ไลล่าคิดอย่างสบายอารมณ์ "ว่าไง"เสียงร่าเริงเสียงหนึ่งดังขึ้น ไลล่ามองไปรอบๆ เธอไม่เห็นใครเลย "ข้างบน~" ไลล่าเงยหน้าขึ้น

เธอเห็นแวมไพร์อีกตนหนึ่งผมสีน้ำตาลใส่หมวกสีน้ำตาลรับกับผมตาตี่ๆสีม่วง"หวัดดี"เธอบินลงมา"หวัดดี"ไลล่าทักตอบ"พึ่งเป็นแวมไพร์หรอ?"เธอทักอีก"รู้ได้ไง?"เธอหัวเราะ"ก็~เธอยังไม่มีค่าหัวเลยนี่นา""แล้วเธอใช้ไอ้นั่นได้ยัง?~~"เธอถามต่อ"อะไร?"ไลล่าถามงงๆ

"อ๊ะ!พวกเรามาเร็วมิกิอยู่ตรงนั้น"พวกนักบวชเห็นพวกเธอแล้ว!

"สายไปแล้วล่ะย่ะ"มิกิแลบลิ้น (เหมือนเด็กไม่มีผิดเล้ย-_-")ไลล่าคิดในใจ

"อ้อ..~ดูให้ดีนะความสามารถที่ชั้นมีน่ะ"แสงสีม่วงสว่างจ้ามารวมกันที่มือของมิกิทีละน้อย.....(ถ้านึกภาพไม่ออกลองนึกภาพพลังคลื่นเต่าดูคล้ายๆกันแหละ) มิกิปล่อยพลังนั้นใส่นักบวชคนหนึ่ง

นักบวชคนนั้นหน้าซีดแล้วล้มลงทันใดนั้นนักบวชอีกสองคนก็หน้าซีดแล้วล้มลง

จากสองก็กลายมาเป็นสี่จากสี่เป็นแปด........

ภายในเวลาไม่ถึง5นาทีนักบวชก็พากันล้มตายไปหมด

"สุดยอดเลย!!"ไลล่าร้องอย่างตื่นเต้น

"พลังของชั้นคือโรคระบาดสะดวกนะเวลาฆ่าคนมากๆน่ะ"มิกิยิ้มแสยะ"แต่ถ้าคนเดียวมันก็ช้าไปนิดอ่ะนะ~" "สุดยอดเลยมิกิ!!ชั้นไลล่านะฝากตัวด้วยสอนชั้นทำบ้างสิ!"ไลล่าพูดรัวเร็วอย่างตื่นเต้น"อ่ะ..จ๊ะ....^ ^"แต่ว่านะ...ตามชั้นมาสิ...ไลล่า "มิกิจับมือไลล่าเธอทั้งสองบินขึ้นไปบนท้องฟ้าสีขาว

โดยทิ้งศพนักบวชนับร้อยไว้เบื้องหลัง....

_______________________________________________________________________

TO BE CONTINUE ......

END PART 2

BY.... =LiN=

_______________________________________________________________________

มาลงตอนสอง....แต่งให้เป็นแอคชั่นนิดๆคอมานดี้หน่อยๆ(แฝงS.M.ด้วยแต่บางตอนไม่มี)

แล้วเจอกันใหม่นะ~^_^~

ว่างๆจะมาUpต่อ

ตามล่า...

ตามล่า...

ตามล่า..เธอ..เธอคนนั้น

ตาสีแดงของเธอ...

มันเป็นตาของปีศาจร้าย

เธอคือแวมไพร์

ฆ่า...

ฆ่า..เธอซะ

เธอไม่ใช่ไลล่าคนเดิมอีกต่อไปแล้ว

___________________________________________________________________________

ในตอนนี้..

เจ้าต้องตามหาเธอ

แล้วฆ่าเธอ...ซะ

ข้ารู้...เกรย์

ข้ารู้ว่ามันยาก

ก็ในเมื่อ...

เธอเป็นเพื่อนเจ้า....

ขอร้องแหละ...

คำขอสุดท้ายของข้า...

เจ้าต้องฆ่าเธอนะ...

ลาก่อน.....เกร์ย

___________________________________________________________________________

เกร์ยปาดน้ำตาเงียบๆ

ทำไมนะ?

ทำไมต้องเป็นไลล่าด้วย?

ข้าไม่น่าพาเธอไปด้วยเลย

ข้าผิดเอง

เกร์ยเช็ดน้ำตาหยดสุดท้าย

หยิบเคียวของเขาขึ้นมา

"โอหสิให้ข้าด้วยนะ....ไลล่า"

เกร์ยพึมพำเบาๆ

___________________________________________________________________________

ข้า.......

นี่ข้าเป็นอะไรกันแน่

ข้าไม่เจ็บ

ข้าไม่รู้สึกอะไรเลย....

นี่ข้าเป็นอะไรกันแน่

ความรู้สึกที่ข้ามีในตอนนี้.....

ช่างแปลกประหลาดและล้ำลึกยิ่งนัก...........

สนุก...ตื่นเต้น และกระหาย

ทำไม....ถึงมีศพมาอยู่ตรงหน้าข้าได้ล่ะ??

ข้าอยากเหลือเกินที่จะหลั่งน้ำตาให้ศพ

แต่ข้ากลับทำไม่ได้

ในตอนนี้.......

หน้าของข้าซีดเหลือเกิน

ในตอนนี้.......ข้ากลาย เป็นแวมไพร์ไปแล้วหรือ

ไลล่าเข้าใจแล้ว

เธอต้องหนี....เธอต้องฆ่าเกร์ย

เธอรู้ว่ามันยาก

.....แต่เธอก็ต้องทำ

ก็ในเมื่อเกร์ยเป็นเพื่อนของเธอ

หรือจะพูดให้ถูกเขาเคยเป็น....ในตอนนี้เขาเป็นแค่ศตูรของเธอเท่านั้น......

ปีกของเธอ....งอกขึ้นมาแล้ว

เอาล่ะกินอาหารค่ำซักหน่อยดีกว่า

ไลล่าคิดเศร้าๆพลาง...ดูดเลือดศพ......

รสชาติไม่เลว..........

ข้าจำได้แล้วล่ะ.......

ข้าฆ่ายายนี่เอง

ขอบคุณและขอโทษนะ.....อาหารมื้อแรกของข้า....อลาล่า

อ๊ะ!เกร์ย..เอาล่ะ...ได้เวลาไปแล้ว

ไลล่าบินขึ้นไปบนท้องฟ้าสีหม่น

ในตอนนี้ข้ายังไม่สามารถฆ่าเกร์ยได้

ข้าต้องหนี....

ต้องหนี....

หนี....

ก็ข้าเคยเป็นนักฆ่าแวมไพร์กับเกร์ยนี่นา

พวกเราสาบานกันว่า....ต้องฆ่าแวมไพร์ให้จงได้

มิฉะนั้นแล้ว......พวกเราจะไม่ได้เกิดใหม่อีกเลย............

___________________________________________________________________________

END PART 1

TO BE CONTINUE ...........

=LiN=

___________________________________________________________________________

วันพุธนี้เปิดT.V.เจอVan Hellsing

ก็เลยเกิดอยากจะแต่งขึ้นมา

ไปและหวัดดี!



ลิล
View full profile